Hermes Agent Hızlı Başlangıç: Kurulumdan İlk Adımlara

Hermes neden dikkat edilmeye değer

Eğer hiç yeni bir AI aracı yüklediyseniz, binary dosyasının PATH içine indiğini gördüyseniz ve yine de teknik olarak mevcut ama pratik olarak işe yaramayan bir şey elde ettiyseniz, bu Hermes Agent quickstart’ın çözdüğü sorunu zaten anlıyorsunuz. Tamamlanmış bir kurulum yalnızca dosyaların kopyalandığını kanıtlar. Aracının bir repo’yu inceleyebileceğini, gerçek bir modelle konuşabileceğini, araçları güvenli bir şekilde kullanabileceğini veya işi daha sonra yeniden açabileceğini kanıtlamaz.

Hermes’in dikkat edilmeye değer olmasının nedeni budur. Düzgün çalıştığında, “terminalde ChatGPT” gibi hissetmeyi bırakır ve operasyonel bir ajan gibi davranmaya başlar. Dosyaları inceleyebilir, terminal araçlarını kullanabilir, bir çalışma alanı içinde kalabilir ve her istem sıfırdan başlıyormuş gibi davranmak yerine oturumu ileriye taşıyabilir.

Bu, gerçek görevlerde yardım isteyenler için iyi bir seçimdir: bir kod tabanını özetlemek, kişisel bir makinedeki bir repo’yu kontrol etmek veya AlexHost’tan veya başka bir sağlayıcıdan küçük bir VPS üzerinde çalıştırmak, daha büyük bir otomasyon yığınına hemen geçmeden. Bu kılavuzun sonunda, Hermes’i yüklenmiş, yapılandırılmış, güvenli bir ilk görevde test edilmiş ve başarıyla devam ettirilmiş olarak bulacaksınız.

Hermes nedir — ve bu kılavuz aslında ne yapmanıza yardımcı olacak

Herhangi bir komut çalıştırmadan önce, üç terimi ayrı tutun. Çoğu ilk çalıştırma konfigürasyonu kararı, bunları “AI” hakkında belirsiz bir fikre dönüştürmekten kaynaklanır.

Aşağıdaki tablo, bu öğretici için çalışan zihinsel modeli sunar:

Bu makale yalnızca bir başarı durumunu hedeflemektedir: güvenli, çalışan tek bir Hermes oturumu başlatabilir, test edebilir ve devam ettirebilirsiniz. Bu bir üretim dağıtım kılavuzu değildir. Bu tam bir özellik turu değildir. Bu “Hermes makinemde çalışıyor ve bunu kanıtlayabilirim” durumuna giden en kısa güvenilir yoldur.

📝 Not: Hermes’i kurmak, Hermes’i yapılandırmakla aynı şey değildir. İkili mevcut olabilir ve hermes model komutunu çalıştırıp bir sağlayıcı ve modele bağlanana kadar kullanılamaz durumda kalabilir.

Resmi belgelerin ayrıca hermes setup sunduğunu fark edebilirsiniz. Bu geçerlidir, ancak bu kılavuz kasıtlı olarak kurulumu hermes model komutundan ayırır, böylece çoğu ilk çalıştırma başarısının veya başarısızlığının nerede olduğunu tam olarak görebilirsiniz. Ayrıca yeniden üretilebilirlik için klasik CLI-first yaklaşımını kullanırız, ancak hermes –tui var ve aynı temel oturumları kullanır. Bu hızlı başlangıç kapsamı dışında: ağ geçidi kurulumu, cron, MCP, yerel model ağı, çok sağlayıcılı yönlendirme ve üretim sertleştirmesi.

Hermes’e shell erişimi vermeden önce güvenlik kuralları

Terminal erişimine sahip herhangi bir ajanı test etmeden önce, nerelerde hata yapmasına izin vereceğinize karar verin. Bu makale için bu, üretim dışı bir makine, bir VM, tek kullanımlık bir repo veya en azından yanlışlıkla verilen bir komutun gününüzü mahvetmeyeceği düşük riskli bir çalışma alanı anlamına gelir.

⚠️ Uyarı: Bu hızlı başlangıç boyunca onayları varsayılan güvenli modda tutun ve –yolo kullanmayın. Hermes riskli komutlardan önce sorar; bu bir güvenlik özelliğidir, anlamsız bir engel değildir.

Devam etmeden önce bu hızlı kontrol listesini kullanın:

• Düşük riskli bir makine veya çalışma alanında başlayın.
• Onay istemlerini etkin tutun.
• İlk test için kişisel üretim repolarını kullanmaktan kaçının.
• Kanıt görevinin salt okunur kalmasını bekleyin.
• Docker ve SSH terminal arka uçlarını gün birinde gereksinimler değil, daha sonraki sertleştirme adımları olarak değerlendirin.

Bu kılavuzdaki ilk gerçek kanıt görevi ~/.hermes/hermes-agent içinde kalır; bu, demoyu Hermes ile ilgili tutarken hassas projeleri önler. Temel CLI akışı kararlı hale geldikten sonra, Docker veya uzak arka uçlarla daha güçlü izolasyona doğru ilerleyebilirsiniz. İlk saat için, güvenli ve kontrol edilebilir, iddialı olmaktan daha iyidir.

Yüklemeden önce: ön koşullar, desteklenen yollar ve bir WSL2 sorunu

Ana akım kullanıcılar için desteklenen hikaye basittir: Linux, macOS ve WSL2 öncelikle önem verilen yollardır. Yerel Windows mevcuttur, ancak hala erken beta aşamasındadır, bu nedenle Windows’ta iseniz pratik tavsiye hala WSL2’dir.

Ubuntu 24.04 veya WSL2’de, git ve curl‘ün kullanılabilir olduğundan emin olarak başlayın:

sudo apt update && sudo apt install -y git curl

lsb_release -ds && git --version && curl --version

İkinci satır distro dizenizi artı her iki araç için çalışan sürüm çıktısını döndürürse, temel ön koşullarınız yerinde demektir. macOS’ta, eşdeğer kontrol genellikle aynı Hermes yükleyicisini kullanmadan önce git –version ve curl –version‘ı onaylamaktan ibarettir.

📝 Not: Yerel Windows hala erken beta yoludur, bu nedenle Windows’ta iseniz WSL2’yi tercih edin.
💡 İpucu: WSL2’de, daha yavaş Git işlemleri ve garip dosya izni davranışından kaçınmak için Hermes ve çalışan depolarınızı /mnt/c yerine ~ altında tutun.

İyi haber şu ki Hermes, önce dev bir bağımlılık yığınını manuel olarak bir araya getirmenizi gerektirmez. Resmi git yükleyicisi uv, Python 3.11, Node.js 22, ripgrep ve ffmpeg‘i sizin için işler. Kurulum sihirbazı başlamadan önce hazır olmanız gereken şey bir sağlayıcı hesabı veya en azından özel bir uç nokta için test edilmiş bir plandır. Ayrıca en az 64K bağlam içeren bir model seçin: daha küçük bağlam pencereleri, ajan dosya bağlamı, araç çıktısı ve çok adımlı talimatları bir arada taşımaya başladığında çöküme eğilimlidir.

Hermes Agent’ı resmi tek satırlık yolla yükleyin

Ön koşullar tamamlandıktan sonra, resmi yükleyiciyi belgelendirilen şekilde çalıştırın:

curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/NousResearch/hermes-agent/main/scripts/install.sh | bash

Bu artık sadece basit bir yükleme adımından daha fazlasıdır. Hermes platformu algılar, ihtiyaç duyduğu bağımlılıkları hazırlar ve hemen ilk çalıştırma kurulum akışına devam eder. Yukarıdaki örnekte, yükleyici Linux’u algılar, uv‘yi kontrol eder, gerektiğinde Python 3.11’i yükler, tarayıcı araçları için Node.js 22’yi hazırlar ve Hermes komut ortamını oluşturur.

Yüklemeniz root olarak gerçekleştirilirse, /usr/local/bin/hermes, /usr/local/lib/hermes-agent ve /root/.hermes/ gibi yollar görebilirsiniz. Normal bir kullanıcı yüklemesinde, aynı yapıyı kendi ana dizininiz altında bekleyin.

Önemli detay, tek satırlık yükleyicinin artık doğrudan kurulum sihirbazına geçmesidir. Başka bir deyişle, yükleme ve ilk çalıştırma yapılandırması tek bir sürekli akıştır. Paket yüklemesinin sonunu bitiş çizgisi olarak görmeyin, çünkü Hermes bu kurulum sihirbazı tamamlanana kadar gerçekten kullanışlı değildir.

İlk karar, çıkarım sağlayıcısıdır. Bu çalıştırmada OpenRouter seçilmiştir; bu pratik bir ilk seçimdir çünkü bir sağlayıcı hesabı aracılığıyla geniş bir model kataloğuna erişim sağlar. Zaten farklı bir desteklenen sağlayıcı kullanıyorsanız, bunun yerine onu seçin.

Sağlayıcı seçildikten sonra, Hermes eşleşen API anahtarını sorar. Bu örnekte, bu OPENROUTER_API_KEY anlamına gelir. Anahtarı yapıştırın, Enter’a basın ve Hermes bunu gelecekte kullanmak üzere depolar.

Bu adımı atlarsanız, Hermes yüklemeyi bitirebilir, ancak gerçek bir agent oturumu için hazır olmayacaktır. Daha sonra sağlayıcıyı yapılandırmak için geri dönmeniz gerekir.

Anahtar kaydedildikten sonra, sihirbaz model seçimine geçer. Bu çalıştırmada, seçilen model deepseek/deepseek-v4-pro‘dur. Bu geçerli bir somut örnektir, ancak tek yolunuz değildir: sihirbaz ayrıca özel bir model adı girmenize veya mevcut bir yüklemede kurulumu yeniden çalıştırıyorsanız geçerli modeli tutmanıza izin verir.

İlk çalıştırma için pratik kural basittir: zaten erişebildiğinizi bildiğiniz bir modeli seçin ve gerçek agent çalışması için yeterli bağlama sahip olduğundan emin olun. Hermes, en az 64K bağlam penceresi sunan modellerle çok daha güvenilirdir. Daha küçük bağlam pencereleri küçük bir testte iyi görünebilir, ancak araç çıktısı, dosya bağlamı ve çok adımlı talimatlar birikmeye başladığında bozulabilir.

Bu seçimi daha sonra değiştirmek istiyorsanız, hermes model hiçbir şey yeniden yüklemeden sağlayıcı ve model seçimini yeniden çalıştırmanın en hızlı yoludur.

Sonra, Hermes daha geniş kurulumun ne kadarını şu anda yapmak istediğinizi sorar. Bu hızlı başlangıç için, önerilen seçenek doğru olandır: hızlı kurulum.

Bu, makaleyi yük taşıyan yola odaklanmış tutar: sağlayıcı, model ve Hermes’i kullanılabilir hale getirmek için gereken minimum çevre seçimleri.

Sonraki ekran, terminal arka ucu hakkında sorar. İlk çalıştırma için, geçerli yerel arka ucu tutun, böylece Hermes doğrudan bu makinede çalışır. Docker, SSH, Modal ve diğer arka uçlar daha sonra kullanışlıdır, ancak temel CLI iş akışının çalıştığını bile doğrulamadan önce karmaşıklık eklerler.

Hermes daha sonra mesajlaşma platformu kurulumunu sunar. Bu hızlı başlangıç için, atla. Bu, kılavuzu temel CLI agent akışına odaklanmış tutar ve daha sonra hermes setup gateway ile Telegram, Discord veya başka bir mesajlaşma yolu ekleyebilirsiniz.

Sihirbaz bittikten sonra, Hermes önemli dosyaları nereye depoladığını gösterir.

Hatırlanması gereken ana bölünme basittir: config.yaml gizli olmayan ayarları tutar, .env API anahtarlarını ve diğer sırları tutar ve veri dizinleri oturumları, günlükleri ve ilgili çalışma zamanı durumunu tutar. Bu ekran görüntüsünde yollar /root/.hermes/ altındadır çünkü yükleme root olarak yapılmıştır. Normal bir kullanıcı yüklemesinde, bu yolları ~/.hermes/ olarak okuyun.

Hermes daha sonra, ilk olarak kullanmanız muhtemel komutları içeren kısa hazır özeti yazdırır.

Bu noktada, Hermes hem yüklenmiş hem de yapılandırılmıştır. Sonraki yapılacak şey, bir sonraki adıma geçmeden önce ortamın sağlıklı olduğunu doğrulamaktır:

hermes doctor

hermes doctor temelleri doğrulamalıdır: etkin güvenlik danışmanları yok, çalışan bir Python ortamı ve gerekli paketler mevcut. Bu, devam etmeden önce istediğiniz temiz başarı sinyalidir.

hermes henüz yeni bir kabukta görünmüyorsa, kabuğunuzu yeniden yükleyin ve devam etmeden önce komut yolunu doğrulayın. Bash’te bu genellikle source ~/.bashrc anlamına gelir; Zsh’te, source ~/.zshrc. Gerekirse, başlatıcıyı command -v hermes ile doğrulayın.

Doctor geçtikten sonra, yükleme sadece bitmekle kalmaz — Hermes artık gerçekten kullanıma hazırdır.

İlk güvenli agent görevini çalıştırın

Hermes artık yüklenmiş, yapılandırılmış ve hermes doctor tarafından kontrol edilmiş olduğuna göre, ilk gerçek gösterimi yapmaya hazırsınız. En güvenli ve yüksek sinyal ilk çalışma alanı, Hermes ana dizininin kendisidir. Bu kurulumda, kurulum root olarak yapıldığı için bu dizin /root/.hermes şeklindedir. Normal bir kullanıcı kurulumunda, aynı yer ~/.hermes olacaktır.

O dizine gidin, nerede olduğunuzu doğrulayın ve ardından Hermes’i başlatın:

cd ~/.hermes
pwd
ls
hermes

Bu ilk çalışma alanı iyi bir seçimdir çünkü zaten mevcut, az önce yüklediğiniz araçla doğrudan ilişkili ve kişisel veya üretim deposuna bir agent bırakmaya kıyasla düşük risklidir. Başlangıç ekranı da kendi başına yararlı bir akıl sağlığı kontrolüdür: Hermes’in doğru şekilde başladığını, altbilgideki etkin modeli ve aracının zaten mevcut araçlarını ve paketlenmiş becerilerini görebildiğini gösterir.

Daha yeni arayüzü tercih ederseniz, hermes –tui hala mevcuttur, ancak bu kılavuz adım adım yeniden üretilmesi daha kolay olduğu ve her iki arayüzün aynı oturumları paylaştığı için klasik CLI-birinci kalır.

Hermes açıldığında, ona geçerli çalışma alanını incelemesini ve giriş noktasını tanımlamasını isteyen basit, salt okunur bir istem verin. Bu örnekte, istem açıkça /root/.hermes hedeflemektedir çünkü kurulum root olarak gerçekleştirilmiştir. Normal bir kullanıcı kurulumunda, bunun yerine kendi ~/.hermes dizininize işaret edin.

Aşağıdaki istemi kullanın:

Summarize this repo in 5 bullets and tell me what the main entrypoint is: ~/.hermes

Bu tam olarak istediğiniz ilk görev türüdür: güvenli, gözlemlenebilir ve doğrulanması kolay. Yukarıdaki ekran görüntüsünde, Hermes sadece tahmin etmez. config.yaml, SOUL.md ve .install_method gibi somut dosyaları okumaya başlar, Hermes ile ilgili dosyaları arar ve yüklü başlatıcı yolunu inceler. Bu görünür araç aktivitesi, Hermes’in tek seferlik bir sohbet kutusu yerine bir agent gibi davranıyor olduğunun gerçek kanıtıdır.

Sağlıklı bir sonuç, çalışma alanına bağlı somut bir özet ve kontrol edilebilir bir giriş noktası ile geri dönmelidir. Bu çalışmada, Hermes yüklü komut sarmalayıcısını /usr/local/bin/hermes adresinde tanımlar, bunun Python CLI giriş noktasına nasıl yol açtığını açıklar ve çevreleyen Hermes ortamını beş madde halinde özetler.

Aranacak başarı sinyali budur. Cevap spesifiktir, Hermes’in gerçekten incelediği dosyalara dayalıdır ve diskte zaten görebileceğiniz şeylere karşı akıl sağlığı kontrolü yapmak kolaydır. Sonucu sihir olarak değerlendirmeyin — özeti görünür dosyalar ve dizin düzeni ile karşılaştırın. İlk bir demo için, güvenli ve doğrulanabilir çok daha iyidir parlak olmaktan.

Oturumu devam ettirin ve kurulumun gerçekten çalıştığını doğrulayın

Hızlı başlangıç, Hermes bir kez yanıt verdiğinde bitmez. Oturumun devam ettirilebileceğini doğruladığınızda biter.

Aşağıdaki devam ettirme komutunu kullanın; -c aynı işlem için kısa formdur:

hermes --continue "<chat_name>"

Beklenen sonuç, Hermes’in en son oturumu yeniden açması veya az önce çalıştırdığınız görevle açıkça ilgili bir özet sunmasıdır. Bu önemlidir çünkü Hermes’in tek kullanımlık bir sohbet gibi davranmadığını kanıtlar. Dönebildiğiniz dayanıklı bir çalışma oturumunu tutmaktadır.

Devam etmeden önce bu kompakt başarı kontrol listesini kullanın:

• Hermes kuruldu ve doğrulandı
• Sağlayıcı yapılandırıldı
• İlk yanıt temiz
• İlk depo görevi tamamlandı
• Oturum başarıyla devam ettirildi

Devam ettirme işe yaramazsa, önce aynı profili kullandığınızdan emin olun, ardından hermes sessions list ile mevcut oturumları kontrol edin. hermes –continue çalıştığında, bu Hermes Agent öğreticisinin oluşturmayı amaçladığı tam temel çizgiye sahip olursunuz.

Temel iş akışı çalıştıktan sonra deneyecekler

Temel sohbet kararlı hale geldikten sonra, aynı anda yalnızca bir yeni katman ekleyin.

💡 İpucu: Her gelişmiş özelliği hemen etkinleştirme dürtüsüne direnin. Önce bir temiz iş akışını kararlı hale getirin, ardından kasıtlı olarak genişletin.

İşte mantıklı sonraki adımların kısa menüsü:

• Aynı oturum modelinin üstünde daha yeni terminal arayüzünü istiyorsanız hermes –tui deneyin.
• Temel bilgileri manuel olarak anladıktan sonra daha geniş kurulum sihirbazını istiyorsanız daha sonra hermes setup çalıştırın.
• Sonraki hedefiniz mesajlaşma platformu entegrasyonuysa hermes gateway setup keşfedin.
• Kontrollü yetenek genişletmesi istediğinizde hermes tools ve hermes skills gözden geçirin.
• Ajan yüksek riskli sistemlere dokunmaya başlayacaksa Docker veya SSH terminal arka ucuna geçin.
• Barındırılan yol zaten çalışıyorken, özel sağlayıcılar ve yerel model uç noktaları için resmi dokümanları kullanın.

Gerçek kullanım için takip fikirleriniz varsa, araştırmak için iyi olanlar şunlardır: kod tabanı ekleme notları, değişiklik günlüğü taslağı, güvenli yeniden düzenleme planlaması, yapılandırma dosyası açıklaması, çekme isteği inceleme özeti, VPS bakım kontrol listeleri, dağıtım runbook taslağı, günlük sınıflandırma istemleri ve dokümantasyon boşluğu bulma.

Daha derin yollar için, bu hızlı başlangıcı ikinci bir makaleye uzatmak yerine dışarıya bağlantı verin: hızlı başlangıç, kurulum dokümanları, CLI kılavuzu ve güvenlik kılavuzu doğru sonraki duraklar.

Artık güvenli bir çalışan Hermes quickstart’ınız var

Önemli kilometre taşı Hermes’in kurulmuş olması değildir. Önemli kilometre taşı Hermes’in faydalı hale gelmesidir. Artık doğrulanmış bir temel çizginiz var: ikili dosya mevcut, sağlayıcı yapılandırılmış, ilk yanıt çalıştı, ilk güvenli görev tamamlandı ve oturum daha sonra devam etti.

Bu, durmak ve kazanımı almak için doğru yerdir. Onayları açık tutun, bir seferde bir katman genişletin ve ajan daha yüksek riskli işler yapmaya başladığında daha güçlü izolasyona doğru ilerleyin. Hermes’i sonunda kişisel bir iş istasyonunda, bir lab kutusunda, AlexHost’tan bir VPS’de veya başka herhangi bir yerde çalıştırsanız bile, kural aynı kalır: güveni küçük adımlarla kazanın.