Wymagania systemowe Ubuntu i przewodnik instalacji: Kompletny przewodnik techniczny

Ubuntu pozostaje najszerzej wdrażaną dystrybucją Linux zarówno na sprzęcie konsumenckim, jak i w produkcyjnej infrastrukturze serwerowej. Przed przystąpieniem do instalacji, zrozumienie dokładnych progów sprzętowych — oraz rzeczywistych konsekwencji ich niespełnienia — oddziela stabilne wdrożenie od frustrującego rozwiązywania problemów.

Bezpośrednia odpowiedź: Ubuntu Desktop 24.04 LTS wymaga co najmniej procesora dwurdzeniowego 2 GHz, 4 GB RAM i 25 GB miejsca na dysku. Ubuntu Server 24.04 LTS może działać przy zaledwie 512 MB RAM i 2,5 GB pamięci masowej, co czyni go odpowiednim zarówno dla środowisk o ograniczonych zasobach, jak i dla instancji VPS w chmurze.

Dlaczego wymagania systemowe różnią się w zależności od wariantu Ubuntu

Ubuntu jest dostarczane w kilku odrębnych profilach instalacyjnych, z których każdy ma zasadniczo inny ślad zasobów. Edycja Desktop oparta na GNOME ma największe obciążenie ze względu na compositor, serwer wyświetlania (Wayland domyślnie od wersji 22.04) oraz zestaw dołączonych aplikacji. Edycja Server usuwa to wszystko, pozostawiając środowisko bezgłowe zoptymalizowane pod kątem przepustowości i czasu pracy. Minimalna instalacja znajduje się pomiędzy nimi: zachowuje grafyczną ścieżkę instalatora, ale pomija LibreOffice, Thunderbird i większość aplikacji multimedialnych.

Zrozumienie, który profil odpowiada Twojemu przypadkowi użycia przed pobraniem ISO, zapobiega marnowaniu czasu i pozwala uniknąć usuwania zbędnego oprogramowania po instalacji.

Wymagania systemowe dla Ubuntu Desktop

Ubuntu Desktop jest przeznaczony dla stacji roboczych użytkowników końcowych, maszyn deweloperskich i środowisk edukacyjnych. Środowisko graficzne GNOME Shell jest głównym czynnikiem zużycia zasobów.

Minimalne wymagania (Ubuntu Desktop 24.04 LTS)

• Procesor: Dwurdzeniowy 2 GHz (architektura x86-64 obowiązkowa; obsługa 32-bitowa została porzucona po Ubuntu 18.04)
• RAM: 4 GB (sesja live i instalator tego wymagają; zainstalowany system może technicznie działać przy niższym zużyciu w stanie bezczynności, ale należy spodziewać się intensywnego korzystania ze swap poniżej 4 GB)
• Pamięć masowa: 25 GB wolnego miejsca na dysku
• Wyświetlacz: Minimalna rozdzielczość 1024×768; VGA lub lepsza
• Firmware: Obsługiwane zarówno UEFI, jak i starsze BIOS; zgodność z Secure Boot
• Nośnik instalacyjny: Port USB (obsługa DVD istnieje, ale jest coraz mniej istotna)

Zalecane wymagania (Ubuntu Desktop 24.04 LTS)

• Procesor: Czterordzeniowy 64-bitowy, 2 GHz lub szybszy (Intel Core i5/i7, AMD Ryzen 5/7 generacja)
• RAM: Minimum 8 GB dla wygodnej wielozadaniowości; 16 GB dla obciążeń deweloperskich z Docker lub maszynami wirtualnymi
• Pamięć masowa: 50 GB lub więcej; NVMe SSD zdecydowanie preferowany nad HDD dla responsywności GNOME
• Grafika: GPU z obsługą Vulkan dla pełnych efektów wizualnych GNOME; własnościowe sterowniki NVIDIA możliwe do zainstalowania po konfiguracji
• Sieć: Przewodowa lub Wi-Fi dla aktualizacji na żywo podczas instalacji

Krytyczna pułapka: Uruchomienie Ubuntu Desktop na obracającym się dysku twardym z dokładnie 4 GB RAM daje technicznie „obsługiwany”, ale praktycznie powolny system. Sam compositor GNOME może zużywać 300–500 MB RAM w stanie bezczynności. Zaplanuj co najmniej 8 GB, jeśli maszyna będzie jednocześnie uruchamiać przeglądarkę z wieloma kartami.

Wymagania systemowe dla Ubuntu Server

Ubuntu Server jest specjalnie zbudowany do pracy bezgłowej. Domyślnie nie jest ładowany żaden menedżer wyświetlania, compositor pulpitu ani podsystem audio. Znacznie zmniejsza to podstawowe wymagania dotyczące zasobów i czyni go standardowym wyborem dla wdrożeń VPS Hosting, obciążeń kontenerowych i serwerów rack na gołym metalu.

Minimalne wymagania (Ubuntu Server 24.04 LTS)

• Procesor: Jednordzeniowy 1 GHz (tylko 64-bitowy; oficjalnie obsługiwane są architektury x86-64, ARM64, RISC-V i IBM Z)
• RAM: 512 MB (1 GB zdecydowanie zalecany dla operacji zarządzania pakietami; apt może wyczerpać 512 MB podczas dużych aktualizacji)
• Pamięć masowa: 2,5 GB dla minimalnej instalacji bazowej; planuj co najmniej 10 GB po nagromadzeniu się logów, pamięci podręcznych pakietów i danych aplikacji
• Sieć: Wymagana — instalator serwera pobiera zaktualizowane indeksy pakietów podczas konfiguracji
• GPU nie jest wymagany

Zalecane wymagania (Ubuntu Server 24.04 LTS)

• Procesor: Dwurdzeniowy 2 GHz lub lepszy; dla ról bazy danych lub serwera WWW, więcej rdzeni bezpośrednio przekłada się na pojemność jednoczesnych połączeń
• RAM: 2 GB jako podstawa; 4–8 GB dla stosów LAMP/LEMP; 16 GB+ dla MySQL, PostgreSQL lub Redis pod obciążeniem produkcyjnym
• Pamięć masowa: Minimum 20 GB; wdrożenia produkcyjne powinny oddzielić /var/log, /var/lib (katalogi danych bazy danych) i /home na dedykowane partycje lub woluminy
• Sieć: Gigabitowy Ethernet dla każdej roli obsługi plików lub ruchu o dużym natężeniu

Przypadek brzegowy, który warto znać: Instalator subiquity Ubuntu Server wymaga co najmniej 1 GB RAM do niezawodnego działania. Na maszynach z dokładnie 512 MB sam instalator może zabić procesy w tle przez OOM w trakcie instalacji. Użyj alternatywnego mini ISO opartego na debian-installer dla naprawdę ograniczonego sprzętu.

Wymagania systemowe dla minimalnej instalacji Ubuntu

Opcja minimalnej instalacji pojawia się w instalatorze Ubuntu Desktop jako pole wyboru, a nie jako osobne ISO. Instaluje podstawową sesję GNOME bez pełnego zestawu aplikacji.

Minimalne wymagania

• Procesor: Dwurdzeniowy 1 GHz (64-bitowy)
• RAM: 1 GB (zalecane 2 GB)
• Pamięć masowa: Minimum 10 GB; 20 GB zalecane dla dodatków oprogramowania po instalacji
• Wyświetlacz: 1024×768

Ten profil jest dobrze dostosowany do cienkich klientów, ponownego wykorzystania starszego sprzętu lub deweloperów, którzy chcą czystej bazy Ubuntu bez natychmiastowego odinstalowywania 2 GB aplikacji, których nigdy nie użyją.

Kompleksowa tabela porównawcza wymagań

Ubuntu LTS vs. non-LTS: implikacje dla obsługi sprzętu

Wydania Long-Term Support (LTS) — 20.04, 22.04, 24.04 — otrzymują pięć lat standardowej obsługi bezpieczeństwa i do dziesięciu lat w ramach Ubuntu Pro. Wydania non-LTS (np. 23.10, 24.10) otrzymują tylko dziewięć miesięcy wsparcia, ale dostarczają nowsze jądra, które mogą zawierać sterowniki dla bardzo nowego sprzętu.

Praktyczne wskazówki: Dla serwerów i Serwerów Dedykowanych w produkcji, zawsze wdrażaj wydanie LTS. W przypadku laptopa zakupionego w ciągu ostatnich sześciu miesięcy z najnowszym chipsetem Wi-Fi lub GPU, wydanie non-LTS może zapewnić lepszą obsługę sprzętu od razu po uruchomieniu, dopóki następne LTS nie nadrobi zaległości.

Lista kontrolna przed instalacją

Przed uruchomieniem instalatora wykonaj te kroki w kolejności:

1. Zweryfikuj zgodność sprzętu — Sprawdź model swojego CPU na liście certyfikowanego sprzętu Ubuntu pod adresem ubuntu.com/certified. Zwróć szczególną uwagę na dostępność sterowników GPU NVIDIA i obsługę chipsetu Wi-Fi (adaptery Broadcom często wymagają oprogramowania sprzętowego non-free).
2. Pobierz właściwe ISO — Użyj oficjalnej strony wydań Ubuntu. Zweryfikuj sumę kontrolną SHA256 przed zapisaniem na USB.

sha256sum ubuntu-24.04-desktop-amd64.iso

Porównaj wynik z hashem opublikowanym na stronie pobierania Ubuntu. Niezgodność wskazuje na uszkodzone lub zmodyfikowane pobieranie.

1. Utwórz bootowalny dysk USB — W systemie Linux, dd jest najbardziej niezawodną metodą:

sudo dd if=ubuntu-24.04-desktop-amd64.iso of=/dev/sdX bs=4M status=progress oflag=sync

Zastąp /dev/sdX rzeczywistym identyfikatorem urządzenia USB (najpierw zweryfikuj za pomocą lsblk — zapisanie na niewłaściwe urządzenie niszczy dane). W systemie Windows, Rufus w trybie obrazu DD daje najbardziej kompatybilny wynik. W systemie macOS, balenaEtcher jest standardowym narzędziem.

1. Utwórz kopię zapasową istniejących danych — Jeśli docelowa maszyna ma istniejący system operacyjny, wykonaj kopię zapasową na zewnętrzny dysk lub pamięć w chmurze przed kontynuowaniem. Opcja „Wymaż dysk” w instalatorze Ubuntu jest nieodwracalna.
2. Wyłącz Secure Boot (warunkowo) — Ubuntu 24.04 obsługuje Secure Boot natywnie dla standardowych instalacji. Jednak jeśli planujesz zainstalować sterowniki NVIDIA innych firm lub niestandardowe moduły jądra bezpośrednio po instalacji, tymczasowe wyłączenie Secure Boot upraszcza początkową konfigurację. Włącz go ponownie po zarejestrowaniu MOK (Machine Owner Key).
3. Zanotuj układ partycji — Uruchom lsblk lub fdisk -l ze środowiska live, aby zmapować istniejące partycje przed podejmowaniem decyzji w instalatorze.

Instalacja Ubuntu krok po kroku

Krok 1: Uruchomienie z USB

Włóż przygotowany dysk USB. Włącz maszynę i wejdź do interfejsu firmware UEFI/BIOS — klawisz różni się w zależności od producenta (F2, F10, F12, Delete lub Esc są powszechne). Przejdź do sekcji Boot Order lub Boot Priority i przesuń urządzenie USB na górę. Zapisz i wyjdź.

W nowoczesnych systemach UEFI często można ominąć pełne menu BIOS, naciskając F12 (lub odpowiednik) podczas POST, aby uzyskać dostęp do jednorazowego menu wyboru urządzenia rozruchowego.

Krok 2: Wybór trybu instalacji

Środowisko live Ubuntu Desktop uruchamia się w sesji GNOME. Z pulpitu uruchom instalator. Instalator Ubuntu Server (subiquity) prezentuje bezpośrednio TUI (tekstowy interfejs użytkownika).

Wybierz język, a następnie wybierz między Wypróbuj Ubuntu (działa całkowicie z RAM, niedestrukcyjne) a Zainstaluj Ubuntu. Zaleca się najpierw użycie „Wypróbuj Ubuntu” na nieznanym sprzęcie — pozwala to zweryfikować funkcjonalność Wi-Fi, wyświetlacza i dźwięku przed przystąpieniem do instalacji.

Krok 3: Konfiguracja ustawień instalacji

• Układ klawiatury: Instalator może automatycznie wykryć klawiaturę. Jeśli zgadnie nieprawidłowo, wybierz ręcznie.
• Typ instalacji:
• Normalna instalacja — Pełny pulpit GNOME z Firefox, LibreOffice i standardowymi narzędziami (~3 GB dodatkowych pakietów)
• Minimalna instalacja — Tylko podstawowa sesja GNOME
• Oprogramowanie innych firm: Zaznacz to pole, aby dołączyć ubuntu-restricted-extras, sterowniki NVIDIA (jeśli wykryte) i firmware Wi-Fi dla chipsetów Broadcom/Realtek. Wymaga to połączenia internetowego podczas instalacji.

Krok 4: Partycjonowanie dysku

Ten krok niesie największe ryzyko utraty danych. Ubuntu oferuje trzy ścieżki:

Opcja A — Wymaż dysk i zainstaluj Ubuntu

Instalator wymazuje cały dysk docelowy i automatycznie tworzy zoptymalizowany układ partycji. Dla systemów UEFI tworzy to 512 MB partycję EFI System Partition (ESP), partycję swap (rozmiar oparty na RAM) i partycję root (/) ext4 lub btrfs zajmującą pozostałą przestrzeń.

Opcja B — Zainstaluj obok istniejącego systemu operacyjnego (dual-boot)

Instalator zmienia rozmiar istniejącej partycji i przydziela wolne miejsce dla Ubuntu. Jest to funkcjonalne, ale niesie ryzyko, jeśli istniejąca partycja systemu operacyjnego jest pofragmentowana lub prawie pełna. Zawsze defragmentuj partycje Windows NTFS i uruchom chkdsk przed zezwoleniem Ubuntu na ich zmianę rozmiaru.

Opcja C — Ręczne partycjonowanie („Coś innego”)

Zalecane dla zaawansowanych użytkowników, konfiguracji wielodyskowych lub gdy chcesz mieć wyraźną kontrolę nad typami systemów plików i punktami montowania. Schemat partycji klasy produkcyjnej dla serwera:

Oddzielenie /var na własną partycję zapobiega zapełnieniu głównego systemu plików przez niekontrolowane logi i awarii systemu operacyjnego — tryb awarii, który zaskakuje wielu administratorów w środowisku produkcyjnym.

Krok 5: Konfiguracja konta użytkownika i nazwy hosta

• Pełna nazwa: Tylko nazwa wyświetlana, nieużywana do uwierzytelniania
• Nazwa użytkownika: Małe litery, bez spacji; staje się Twoim głównym loginem i nazwą katalogu domowego w /home/
• Hasło: Użyj silnego hasła; to konto domyślnie otrzymuje uprawnienia sudo
• Nazwa hosta: Wybierz coś znaczącego dla identyfikacji sieciowej, szczególnie ważne przy konfiguracji Hostingu Poczty E-mail lub uruchamianiu serwera pocztowego, gdzie nazwa hosta wpływa na rekordy PTR i reputację SMTP

Automatyczne logowanie: Wyłącz tę opcję na każdej maszynie, która nie jest fizycznie zabezpieczona. Na serwerach jest to nieistotne, ponieważ nie ma menedżera wyświetlania.

Krok 6: Zakończenie instalacji i restart

Instalator kopiuje pliki, instaluje bootloader (domyślnie GRUB2) i konfiguruje początkowy ramdisk. Na nowoczesnym NVMe SSD zajmuje to 5–8 minut. Na obracającym się dysku twardym spodziewaj się 15–25 minut.

Po wyświetleniu monitu wyjmij dysk USB i naciśnij Enter. System uruchamia się ponownie w nowo zainstalowanym środowisku Ubuntu.

Po instalacji: niezbędne kroki konfiguracyjne

Natychmiastowa aktualizacja systemu

Pierwszą czynnością po każdej świeżej instalacji powinna być pełna aktualizacja systemu. Obraz ISO może być sprzed kilku miesięcy, a poprawki bezpieczeństwa szybko się kumulują:

sudo apt update && sudo apt upgrade -y

Dla Ubuntu Server uruchom również:

sudo apt autoremove -y && sudo apt autoclean

Konfiguracja automatycznych aktualizacji bezpieczeństwa

Pakiet unattended-upgrades Ubuntu obsługuje automatycznie poprawki bezpieczeństwa. Sprawdź, czy jest aktywny:

sudo systemctl status unattended-upgrades

Jeśli nie działa, zainstaluj i włącz go:

sudo apt install unattended-upgrades -y
sudo dpkg-reconfigure --priority=low unattended-upgrades

Konfiguracja zapory sieciowej

ufw (Uncomplicated Firewall) jest dostarczany z Ubuntu, ale domyślnie wyłączony. Włącz go z bezpieczną konfiguracją bazową:

sudo ufw allow OpenSSH
sudo ufw enable
sudo ufw status verbose

Dla serwera WWW, dodatkowo zezwól na HTTP i HTTPS:

sudo ufw allow 'Nginx Full'

lub

sudo ufw allow 80/tcp
sudo ufw allow 443/tcp

Instalacja certyfikatu SSL

Jeśli wdrażasz usługę dostępną przez internet na Ubuntu Server, uzyskanie i skonfigurowanie certyfikatu SSL/TLS jest niezbędne zarówno dla bezpieczeństwa, jak i SEO. Certyfikaty SSL od zaufanego CA można zainstalować za pomocą Certbot dla Let’s Encrypt lub wdrożyć ręcznie. Certbot automatyzuje odnowienie i konfigurację NGINX/Apache:

sudo apt install certbot python3-certbot-nginx -y
sudo certbot --nginx -d yourdomain.com

Konfiguracja zabezpieczeń SSH (wdrożenia serwerowe)

Domyślna konfiguracja SSH jest funkcjonalna, ale nie jest wzmocniona. Edytuj /etc/ssh/sshd_config, aby zastosować te podstawowe środki wzmocnienia bezpieczeństwa:

sudo nano /etc/ssh/sshd_config

Kluczowe dyrektywy do ustawienia:

PermitRootLogin no
PasswordAuthentication no
PubkeyAuthentication yes
Port 2222
MaxAuthTries 3

Wyłącz uwierzytelnianie hasłem dopiero po potwierdzeniu, że uwierzytelnianie oparte na kluczach działa. Zablokowanie się na zdalnym serwerze przez przedwczesne wyłączenie haseł to częsty i kosztowny błąd.

Uruchom ponownie SSH po zmianach:

sudo systemctl restart sshd

Zarządzanie domeną i DNS

Jeśli hostujesz stronę internetową lub aplikację na swoim serwerze Ubuntu, będziesz potrzebować domeny wskazującej na adres IP serwera. Rejestracja domeny i zarządzanie DNS są warunkami wstępnymi przed konfiguracją wirtualnych hostów w Apache lub NGINX. Upewnij się, że rekord A propaguje się przed uruchomieniem Certbot, ponieważ wydawanie certyfikatów zależy od rozwiązywania DNS.

Ubuntu Server na VPS: kwestie architektoniczne

Wdrożenie Ubuntu Server na instancji VPS Hosting wprowadza kilka kwestii, których instalacje na gołym metalu nie mają:

• Jądro: Większość dostawców VPS uruchamia Ubuntu na jądrze dostarczonym przez hosta lub parawirtualizowanym (KVM, Xen lub VMware). Pakiet jądra linux-virtual jest zoptymalizowany dla tych środowisk i zużywa mniej zasobów niż linux-generic.
• Cloud-init: Obrazy chmurowe Ubuntu używają cloud-init do konfiguracji pierwszego uruchomienia. Jeśli wdrażasz z obrazu dostarczonego przez dostawcę, a nie ze świeżego ISO, pamiętaj, że /etc/hostname, klucze SSH i interfejsy sieciowe są konfigurowane przez cloud-init przy pierwszym uruchomieniu, a nie przez tradycyjny instalator.
• Swap: Wiele instancji VPS jest dostarczanych bez partycji swap, aby zmaksymalizować użyteczną przestrzeń dyskową. Na instancjach z 1–2 GB RAM utwórz plik swap:

sudo fallocate -l 2G /swapfile
sudo chmod 600 /swapfile
sudo mkswap /swapfile
sudo swapon /swapfile
echo '/swapfile none swap sw 0 0' | sudo tee -a /etc/fstab

• Panele sterowania: Jeśli wolisz graficzny interfejs zarządzania serwerem zamiast surowego CLI, rozważ VPS z cPanel lub zapoznaj się z pełną gamą Paneli Sterowania VPS, aby znaleźć stos odpowiadający Twojemu przepływowi pracy.

Macierz decyzji technicznych: który wariant Ubuntu wdrożyć

Użyj tej macierzy, aby wybrać odpowiedni wariant Ubuntu na podstawie swojego scenariusza:

Kluczowe wnioski techniczne

• Architektura x86-64 (AMD64) jest obowiązkowa dla wszystkich nowoczesnych wydań Ubuntu; obsługa 32-bitowa zakończyła się wraz z Ubuntu 18.04.
• Instalator subiquity Ubuntu Server wymaga 1 GB RAM do niezawodnego działania, mimo że sam system operacyjny obsługuje 512 MB po instalacji.
• Zawsze oddzielaj /var od / na serwerach produkcyjnych, aby zapobiec przepełnieniu logów powodującemu awarię głównego systemu plików.
• Wyłącz PasswordAuthentication w SSH dopiero po potwierdzeniu, że logowanie oparte na kluczach działa — zdalne zablokowanie na VPS wymaga dostępu przez konsolę do odzyskania.
• Uruchom sha256sum na każdym pobranym ISO przed zapisaniem na USB; uszkodzony obraz powoduje tajemnicze błędy instalatora, które marnują godziny.
• Dla wdrożeń VPS, utwórz plik swap zamiast partycji swap, aby zachować elastyczność układu partycji.
• unattended-upgrades powinno być włączone na każdej instancji Ubuntu Server; niezałatane serwery są głównym wektorem zautomatyzowanego ataku.
• Wydania LTS są jedynym odpowiednim wyborem dla infrastruktury produkcyjnej; wydania non-LTS nadają się do testowania zgodności sprzętu lub krótkotrwałych środowisk deweloperskich.

Często zadawane pytania

Czy Ubuntu Desktop może działać na 2 GB RAM?

Technicznie tak, ale doświadczenie jest słabe. GNOME Shell i jego compositor zużywają 400–600 MB w stanie bezczynności, pozostawiając mniej niż 1,5 GB dla aplikacji. Na sprzęcie z 2 GB RAM użyj Ubuntu Server, Lubuntu (pulpit LXQt) lub Xubuntu (pulpit Xfce) — oba są oficjalnymi wariantami Ubuntu z dramatycznie niższym zużyciem pamięci.

Jaka jest różnica między Ubuntu LTS a wydaniami standardowymi pod względem obsługi sprzętu?

Wydania LTS priorytetyzują stabilność i otrzymują backportowane poprawki bezpieczeństwa przez pięć lat. Wydania standardowe są dostarczane z nowszymi jądrami (często 6+ miesięcy przed jądrem LTS), które zawierają sterowniki dla niedawno wydanego sprzętu. Jeśli Twoja maszyna ma GPU, kartę Wi-Fi lub kontroler NVMe wydany w ciągu ostatniego roku, wydanie non-LTS może zapewnić lepszą obsługę od razu po uruchomieniu, dopóki następny stos HWE jądra LTS nie nadrobi zaległości.

Czy Ubuntu Server wymaga graficznego interfejsu do zarządzania?

Nie. Ubuntu Server jest zaprojektowany do zdalnej administracji opartej na SSH i konfiguracji opartej na CLI. Jeśli potrzebujesz GUI opartego na przeglądarce, narzędzia takie jak Webmin, Cockpit lub komercyjny panel sterowania można zainstalować po wdrożeniu. Cockpit jest dostępny bezpośrednio z repozytoriów Ubuntu:

sudo apt install cockpit -y

Jak zweryfikować, czy pobrany plik ISO Ubuntu jest autentyczny?

Pobierz pliki SHA256SUMS i SHA256SUMS.gpg z tej samej strony wydań Ubuntu co ISO. Zweryfikuj podpis GPG względem klucza podpisującego Ubuntu, a następnie porównaj hash SHA256 pobranego ISO z wartością w SHA256SUMS. Zgodny hash potwierdza zarówno integralność, jak i autentyczność.

Co się stanie, jeśli zainstaluję Ubuntu na sprzęcie poniżej minimalnych wymagań?

Ubuntu Desktop albo odmówi instalacji (instalator sprawdza RAM przy uruchomieniu), albo wyprodukuje niestabilny system podatny na zabijanie przez OOM i wyczerpanie swap. Ubuntu Server jest bardziej tolerancyjny wobec ograniczonego sprzętu, ale operacje zarządzania pakietami (apt upgrade) mogą zawieść lub zawiesić się na systemach z mniej niż 512 MB RAM. Dla sprzętu poniżej tych progów rozważ Alpine Linux lub Debian z minimalnym profilem instalacji.