Linux’te dizinleri nasıl listeleyebilirim?

Linux’te çalışmak, geniş bir kütüphanede gezinmek gibi hissettirebilir. Raflar yerine dizinler (klasörler), kitaplar yerine dosyalarınız var. Bir sistem yöneticisi, geliştirici veya meraklı bir başlangıç olarak etkili olabilmek için bu yapıda yolunuzu bulmanın temellerini öğrenmeniz gerekir. En önemli becerilerden biri dizinleri listelemeyi öğrenmektir. Bu makale, farklı yaklaşımları açıklayacak, artılarını ve eksilerini anlatacak ve her yöntemin ne zaman mantıklı olduğunu gösterecektir.

Dizinleri listelemenin önemi

Kişisel bir bilgisayarda, “Belgeler” veya “İndirilenler” klasörünüze yalnızca ara sıra göz atabilirsiniz. Ancak bir sunucuda dizinler günlük görevlerin kalbinde yer alır:

• Sistem yönetimi: /etc/ veya /var/log/ içinde neler olduğunu hızlıca kontrol edin.
• Web barındırma: /var/www/ içinde proje klasörlerini bulun.
• Geliştirme: .git/ veya .venv/ gibi gizli dizinleri tanımlayın.
• Güvenlik: sistemde nelerin kurulu ve çalıştığını doğrulayın.

Kısacası: dizinleri etkili bir şekilde listelemeyi bilmiyorsanız, her zaman kaybolmuş hissedeceksiniz.

En basit yol: ls

ls komutu, bir klasörün içeriğini görüntülemek için varsayılan araçtır. Hiçbir argüman olmadan çalıştırın:

Bu, hem dosyaları hem de dizinleri gösterir. Sadece dizinleri görmek istiyorsanız:

İşte olanlar:

• -d, ls’ye her dizine dalmamasını söyler.
• */ mevcut klasördeki tüm dizinleri eşleşen bir kabuk desenidir.

Ama bir sınırlama var: gizli dizinler (nokta ile başlayanlar, örneğin .git) görünmeyecek.

Eğer ayrıca ayrıntıları — izinler, sahiplik, zaman damgaları — görmek istiyorsanız:

Bunu hızlı bir göz atmak istediğinizde kullanın, ancak bunun betik yazımı için en güvenilir yöntem olmadığını unutmayın.

Daha güvenilir bir yöntem: find

find, bir arama lambası gibidir: sisteminizi her derinlikte dizinler için tarayabilir.

Mevcut konumdan tüm dizinleri yinelemeli olarak listeleyin:

Sadece üst düzey dizinler (Linux, macOS, BSD arasında taşınabilir):

Eğer GNU/Linux’taysanız (çoğu VPS dağıtımı), daha basit bir versiyon kullanabilirsiniz:

find komutunu ne zaman kullanmalısınız:

• Gizli dizinlerin dahil edilmesini istiyorsanız.
• Yinelemeli sonuçlara ihtiyacınız varsa.
• Bir betik yazıyorsanız ve sistemler arasında tutarlılık istiyorsanız.

Neden ls -l | grep “^d” değil?

Bazen bunun önerildiğini göreceksiniz:

Bu, ls -l çıktısını yalnızca dizinleri gösterecek şekilde filtreler (çünkü dizinler d ile başlar).

Ama bu yaklaşım kırılgandır:

• Farklı yerel ayarlar veya renk ayarları ayrıştırmayı bozabilir.
• Dizinlere yönelik sembolik bağlantılar görünmeyecek.
• Otomasyon için güvenilir değil.

Bunun yerine find kullanmak daha iyidir.

En iyi uygulamalar

• Betik yazımı için: find kullanın — taşınabilir, tutarlı ve gizli dizinlerle çalışır.
• Hızlı kontroller için: ls -d */ yeterlidir — sadece gizli klasörleri göz ardı ettiğini unutmayın.
• Görsel yapı için: tree kullanın.
• Güvenlik için: her zaman gizli dizinleri iki kez kontrol edin — genellikle önemli yapılandırmaları saklarlar (.ssh, .git, .config).
• Sonuç

Dizinleri listelemek, temel ama gerekli bir Linux becerisidir. Bağlama bağlı olarak, birkaç aracınız vardır:

• Hızlı kontroller için ls -d */.
• Güvenilir üst düzey sonuçlar için find . -mindepth 1 -prune -type d.
• Sisteminizin görsel haritası için tree -d.

Bir AlexHost VPS veya Dedicated Server’da, bu komutlar, uygulamaları dağıtırken, günlükleri izlerken veya sadece dosya sistemini keşfederken çevreniz üzerinde tam kontrol sağlamanıza yardımcı olur. Onları ustaca kullanmak, size zaman kazandıracak, hataları önleyecek ve herhangi bir Linux makinesinde kendinizi evinizde hissetmenizi sağlayacaktır.